Nowi Honorowi Obywatele Miasta Przemyśla.

Dzisiaj, 25 sierpnia br. podczas XXX Sesji Rady Miejskiej w Przemyślu - Radni podjęli trzy uchwały o nadanie tytułu Honorowego Obywatela Miasta Przemyśla. Do poczetu Honorowych Obywateli naszego miasta dołączyli: śp. ks. Prałat Jan Mazurek, śp. Sara Staszyszyn i śp. Wacław Morawski.

• śp. ks. Prałat Jan Mazurek - od 23 sierpnia 1996 roku był związany z Przemyślem. Najpierw jako dyrektor Domu Katolickiego „ROMA" oraz Księgarni Katolickiej „ROMA” przy

  ul. Grodzkiej w Przemyślu, i jako duszpasterz akademicki Przemyśla. Funkcje te pełnił do 2002 roku, kiedy został mianowany proboszczem parafii pw. Trójcy Świętej w Przemyślu. Jednocześnie od 14 listopada 2002 roku był także wicedziekanem dekanatu Przemyśl II, a w 2015 roku został Kanonikiem Gremialnym Jarosławskiej Kapituły Kolegiackiej. Od 29 czerwca 2019 roku był proboszczem parafii pw. Benedykta, Cyryla i Metodego w Przemyślu.

  Będąc proboszczem przemyskich parafii przez ponad 27 lat pełnił także funkcje moderatora Ruchu Apostolstwa Młodzieży Archidiecezji Przemyskiej (01.08.1994-31.12.2021),
  a od początku 2022 roku był Honorowym Moderatorem RAM. Był również Duszpasterzem Niewidomych i Związku Sybiraków Oddział w Przemyślu, a także członkiem Rady Programowej Archidiecezjalnego Duszpasterstwa Trzeźwości i Rady ds. Rodziny. Przez wiele lat pracował
  w przemyskich szkołach jako nauczyciel. Jako nauczyciela religii cechowała go empatia, otwartość i zrozumienie problemów współczesnej młodzieży oraz wiedza, którą przekazywał najlepiej, jak potrafił. Zawsze odpowiadał na zadawane pytania, nie unikając trudnych tematów.

  Arcybiskup Adam Szal powierzył Księdzu Prałatowi Janowi Mazurkowi rolę przewodniczącego Komitetu Organizacyjnego Światowych Dni Młodzieży w Przemyślu, podczas tzw. Dni w Diecezjach, które odbyły się w dniach 20 -25 lipca 2016 roku. Przemyśl odwiedziło wówczas 352 pielgrzymów z zagranicy: z Australii, Francji, Italii, Kanady, Malezji, Peru i Izraela. W wydarzeniu wzięło także udział ok. 500 osób z Przemyśla i najbliższych okolic.

  Był duszpasterzem Związku Sybiraków Oddział w Przemyślu, a także członkiem Rady Programowej Archidiecezjalnego Duszpasterstwa Trzeźwości i Rady ds. Rodziny. Bardzo często nieodpłatnie posługiwał przy pogrzebach osób bezdomnych.

  Angażował się w działanie na rzecz abstynencji i trzeźwości na terenie miasta Przemyśla.
  W Urzędzie Miasta Przemyśla był członkiem Komisji Rozwiazywania Problemów Alkoholowych. Otrzymał tytuł Honorowego Członka Towarzystwa Pomocy im. Św. Brata Alberta w Przemyślu, w uznaniu za zasługi pomocy dla ludzi bezdomnych i Towarzystwa. Ponadto był Honorowym Dawcą Krwi.

  Ksiądz Jan Mazurek był otwarty na różne inicjatywy i grupy społeczne. Jako pierwszy kapłan w Przemyślu, pomagał w powstaniu i rozpowszechnianiu idei Męskiego Różańca. Przewodniczył Mszy Świętej podczas pierwszego pogrzebu dzieci nienarodzonych w Przemyślu oraz I rocznicy ludobójstwa Ormian.

  Ks. prałat Jan Mazurek był patriotą, oddanym szczególnie społeczności lokalnej - miasta Przemyśla. Na sercu leżało mu dobro naszego miasta. Angażował się w uroczystości patriotyczne. Wraz z młodzieżą z Ruchu Apostolstwa Młodzieży Archidiecezji Przemyskiej włączał się
  w organizację Marszu dla Życia i Rodziny w Przemyślu oraz Marszu Stop Laicyzacji.

  Swoją pracą na rzecz lokalnej społeczności ks. Prałat Jan Mazurek zasłużył aby znaleźć się w gronie Honorowych Obywateli Miasta Przemyśla

• śp. Sara Staszyszyn - urodziła się w Przemyślu 22 sierpnia 2008 roku. Cierpiała na wrodzoną łamliwość kości typu III Wrodzona łamliwość kości typu III to ciężka postać wrodzonej łamliwości kości, (osteogenesis imperfecta), choroby genetycznej charakteryzującej się zwiększoną kruchością kości, niską masą kostną oraz podatnością na złamania. Sara jako dorosła 18-letnia kobieta ważyła zaledwie 12 kg i mierzyła 86 cm wzrostu. Poruszała się a wózku inwalidzkim. Była uczennicą Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego nr 3
  w Przemyślu. Mimo tak ciężkiej, wrodzonej choroby Sara odnalazła pasje w tańcu towarzyskim na wózku inwalidzkim. Była wychowanką trenera Rafała Zakielarza z przemyskiej szkoły tańca Golden Dance. 

  Mistrzostwo Sary w tym sporcie zostało docenione w Polsce ale i na arenie międzynarodowej.

  Sara zdobyła tytuły:

  Złota medalistka w XXVI Mistrzostwach Polski w Paratańcu Sportowym Solo Freestyle Class 2

  Wielokrotna medalistka  Malta Open Dance Spectacular,  Międzynarodowych Mistrzostwach w Tańcu na Wózku Inwalidzkim, w tym złota w 2022 roku.

  Dwukrotna złota medalistka World Para Dance Sport World Cup 2023 w Holandii.

  Rywalizacja sportowa pozwalała jej zapomnieć o chorobie

  „Nie myślę już w ogóle o chorobie. Już osiem lat się nie łamię. Zdaję sobie sprawę, że może coś się stać, lecz kocham taniec i będę to realizować” mówiła w 2022 roku.

  Choroba zaatakowała Sarę w przeddzień wyjazdu na kolejne mistrzostwa świata na Malcie.

  Sara zmarła 25 grudnia 2024 roku.

  Jej niezłomna postawa, hart ducha oraz walka z chorobą była heroiczna. Z pasją realizowała marzenia, dając fantastyczny przykład wszystkim osobom z niepełnosprawnością, swoim koleżankom i kolegom. Dawała im nadzieje że można się realizować pomimo przeciwności losu. Została przez otoczenie nazwana Małą Wojowniczką, bo była niestrudzona w dążeniu do celu. Zawsze podkreślała swoje przywiązanie do Przemyśla i gdziekolwiek była mówiła o naszym mieście.

• śp. Wacław Morawski - urodził się i wychował w rodzinie niesłyszących społeczników. Ojciec Wacława, Tadeusz Morawski, był jednym z pierwszych organizatorów społeczności głuchych w Przemyślu.

  Wacław Morawski w 1967 roku, w wieku szesnastu lat, rozpoczął działalność społeczną
  w Polskim Związku Głuchych. Jego wielką pasją była turystyka. W 1969 roku Wacław Morawski został wybrany na Prezesa Zarządu Kola PTTK ,,Tarzan" i pełnił tą funkcję do 1984 roku, po czym do 1990 roku był Wiceprezesem tego Koła. Zorganizował osiem Ogólnopolskich Rajdów Turystycznych w latach 1972- 2004 oraz dziesiątki innych wydarzeń turystycznych o zasięgu regionalnym i lokalnym. Do najważniejszych z nich należały imprezy z okazji Dnia Inwalidy oraz obchody Międzynarodowego Dnia Głuchych. Organizacja rajdów, wycieczek, pielgrzymek była okazją do przełamywania izolacji osób głuchych, oraz szerzenia takich wartości jak przyjaźń, szacunek i patriotyzm.

  Działania Pana Wacława Morawskiego nie ograniczały się tylko do turystyki.
  Kolejną dziedziną, której poświecił wiele czasu była aktywność sportowa. W latach 1970-1974 pełnił funkcję Prezesa Klubu Sportowego działającego przy Kole Polskiego Związku Głuchych w Przemyślu, a w latach 1970-1990 był jego Wiceprezesem. W 1994 roku zainicjował powstanie Klubu Sportowego Głuchych ,,ISKRA", który organizował liczne wydarzenia sportowe, takie jak Międzynarodowe Turnieje w Halowej Piłce Nożnej, Mistrzostwa Polski Głuchych w Szachach, czy Mistrzostwa Polski Szkół Ponadpodstawowych w tenisie stołowym. Sukcesy klub ,,ISKRA" osiągał na arenie krajowej i międzynarodowej. Po zakończeniu działalności ,,ISKRY" Wacław Morawski kontynuował organizację międzynarodowych turniejów w tym Turniejów Piłki Siatkowej Głuchych, oraz innych wydarzeń sportowych, aktywizując lokalną społeczność niesłyszących, oraz włodarzy Przemyśla.

  Swoją pracę na rzecz środowiska osób głuchych kontynuował również we władzach naczelnych Polskiego Związku Głuchych jako członek Zarządu Głównego PZG, Głównej Komisji Rewizyjnej, Sądu Koleżeńskiego i Kapituły Odznaczeń. W latach 1977-1999 Wacław Morawski był Prezesem Oddziału Wojewódzkiego, Polskiego Związku Głuchych w Przemyślu.

  W latach 1980-1985 oraz 2000-2021 pełnił funkcję Prezesa Zarządu Koła Terenowego PZG w Przemyślu. Podjął wiele starań by nie dopuścić do likwidacji przemyskiego Kola PZG. Przez lata pracy społecznej organizował zawody sportowe, wydarzenia kulturalne
  i integracyjne dla osób niesłyszących oraz ich rodzin. Jego działania były przykładem zaangażowania, które inspirowało kolejne pokolenia. Realizował wiele inicjatyw na rzecz członków koła, oraz całego przemyskiego środowiska osób głuchych. Zajmowały go sprawy codziennych trudności osób niesłyszących, rozwój kultury, sportu  oraz  walka  o  systemowe rozwiązania, i wsparcie  osób z niepełnosprawnościami. Działania starał się prowadzić w taki sposób, aby tworzyć w środowisku poczucie bezpieczeństwa
  i wspólnoty. Sam nie odmawiał pomocy potrzebującym i zachęcał innych do podawania pomocnej dłoni oraz wspólnego przezwyciężania przeciwności losu. Potrafił z uporem dążyć do postawionych celów, był częstym gościem w przemyskim Urzędzie Miasta, starając się systematycznie przypominać o potrzebach osób z uszkodzonym słuchem. Był wyczulony na ludzką krzywdą i niesprawiedliwe traktowanie. Inspirował do składania wniosków o granty, projekty z funduszy europejskich, uczestniczył w ich opracowywaniu i realizacji. Bardzo często współpracował ze Specjalnym Ośrodkiem Szkolno-Wychowawczym nr 2 im. dra Janusza Korczaka w Przemyślu, włączał się w organizacją zjazdów absolwentów, zawodów sportowych, jubileuszy i uroczystości.

  Za swoją wieloletnią działalność społeczną i zasługi Wacław Morawski został wyróżniony licznymi odznaczeniami:

• Złoty Krzyż Zasługi (1989),
• Srebrny Krzyż Zasługi (1984),
• Złota Odznaka za Zasługi dla Turystyki (1999),
• Odznaka za Zasługi dla Województwa Przemyskiego (1983),
• Odznaka ,,Zasłużony Działacz Kultury" (1983),

• Wacław Morawski był cenionym obywatelem miasta Przemyśla, osobą głuchą - związaną ściśle ze środowiskiem lokalnym, ,,wiecznym" aktywistą. Był człowiekiem nietuzinkowym, odważnym, świadomym swoich racji. Zawsze stojący na straży poszanowania praw osób z niepełnosprawnościami.

  We wszystkich organizowanych inicjatywach widoczne było jego przywiązanie
  do Przemyśla.

  Wacław Morawski zmarł 7 listopada 2021 roku. Pamięć o Jego działalności i wyjątkowo aktywnym życiu jest bardzo żywa w środowisku osób z niepełnosprawnością słuchu i ich bliskich. Również inni mieszkańcy Przemyśla pamiętają o postaci Wacława Morawskiego i jego pracy na rzecz wszystkich Przemyślan. Społeczeństwo naszego miasta potrzebuje wiedzy
  i pamięci o osobach, które działają nie dla poklasku czy korzyści osobistych, ale z chęci niesienia pomocy innym. Jako osoba głucha Wacław Morawski nie godził się być niepełnosprawnym, wyciągającym rękę po pomoc, chciał być wartościowym członkiem lokalnej społeczności, osobą, która wnosi w swoje otoczenie wiarę w drugiego człowieka, w możliwość zmiany,
  a przede wszystkim w niezbywalną wartość każdej osoby niezależnie od jej ograniczeń.

  Wacław Morawski całym swoim życiem i pracą udowodnił że, zasługuje na pośmiertne wyróżnienie tytułem Honorowego Obywatela Miasta Przemyśla.