8.4 °C
  • PL
  • EN
  • DE
×

Wyszukaj w serwisie

Odsłonięto tablicę pamięci Józefa Wilka – przemyskiego artysty, rzeźbiarza, malarza

W dniu 4 grudnia br. przy ul. Dworskiego w Przemyślu odsłonięta została tablica poświęcona rzeźbiarzowi, pedagogowi, wieloletniemu profesorowi przemyskich szkół Józefowi Wilkowi. W imieniu Prezydenta Miasta Przemyśla przybyłych powitał Jan Jarosz Naczelnik Wydziału Kultury, Promocji i Turystyki. Obecni byli również członkowie komitetu społecznego oraz mieszkańcy kamienicy w której mieszkał, nauczał i tworzył artysta. Dzięki staraniom osób zaangażowanych udało się również odnaleźć kontakt do córki, która uczestnicząc w tym wydarzeniu nie kryła swojego wzruszenia.
Profesor uczył młodzież uczęszczającą do I i II Liceum Ogólnokształcącego. Wśród uczestników odsłonięcia było wielu jego uczniów, licznie uczestniczyła również młodzież z I i II Liceum Ogólnokształcącego w Przemyślu.
Poniżej prezentujemy biografię artysty.


Józef Wilk (1881-1957), rzeźbiarz, pedagog, profesor przemyskich szkół średnich. Urodził się 19 grudnia 1881 r. w Suchodole pod Krosnem nad Wisłokiem. Szkołę podstawową ukończył w Krośnie, a następnie kształcił się w szkole zawodowej w Zakopanem, skąd po pięcioletniej edukacji został skierowany przez Ministerstwo Oświaty w Wiedniu na studia do Kunstgewerbeschule des K. K. Öster Museums für Kunst und Industrie. Studiował tam rzeźbę pod kierunkiem prof. Hermana Koltza. W trakcie nauki w latach 1905-1909 r. zajmował się m. in. pracami konserwatorskimi przy restauracji i dekoracji rzeźbiarskiej zamku Schalleburg w Austrii.
Po ukończeniu szkoły w Wiedniu wyjechał do Paryża i wstąpił do Academié Julian oraz uczęszczał na wykłady z rzeźby i malarstwa w Academié des Beaux Arts. W roku 1910 rzeźba jego autorstwa Chrystus przed Piłatem została wyróżniona na jednej z paryskich wystaw. W 1911 r. po ukończeniu studiów w Paryżu powrócił do Wiednia. Od 1913 r. pracował jako asystent w Wyższej Szkole Zawodowej w Krakowie. Z polecenia Ministerstwa Finansów zaprojektował i wykonał w 1914 r. pomnik cesarza austriackiego Franciszka Józefa.
W latach I wojny światowej przebywał w Przemyślu, gdzie umożliwiono mu dalszą pracę artystyczną. W owym czasie zaangażował się m. in. w prace na Cmentarzu Wojskowym na przemyskim Zasaniu oraz na zlecenie władz austriackich wykonywał projekty medalionów, plakietek i odznak pamiątkowych. Współpracował również z redakcją Ilustrowanego przewodnika po Przemyślu i okolicy autorstwa dr Mieczysława Orłowicza.
Po wojnie pracował jako nauczyciel rysunku w Gimnazjum w Grodnie, skąd w 1920 r. przeniósł się na równorzędne stanowisko, tym razem do III Gimnazjum w Przemyślu. Równocześnie kontynuował swoją działalność artystyczną, angażując się m. in. w pracę nad projektem złotej monety, którą Mennica Państwowa planowała wydać z okazji 900-lecia koronacji Bolesława Chrobrego.
W 1928 r. jego rzeźbę pt. Mężczyzna z przeszłością wyróżniono na wystawie w warszawskiej „Zachęcie”. Ponadto swoje prace eksponował w Przemyślu, Łańcucie Przeworsku, jak również realizował projekty na zlecenie władz miejskich Poznania. Uczestniczył w licznych konkursach rzeźbiarskich. m. in. zaprojektował wyróżniony przez jury jednego z konkursów warszawskich monument ku czci Józefa Kraszewskiego.
Józef Wilk znany był również ze swojej twórczości malarskiej, którą traktował jednak jako poboczny nurt swojej działalności artystycznej. Niemniej jednak spod jego pędzla wyszła znaczna ilość obrazów, głównie portretów oraz pejzaży.
Najtrudniejszy okres w życiu artysty przypada na lata II wojny światowej. Nie zgodził się na współpracę z okupantami, co w konsekwencji było najprawdopodobniej główną przyczyną wywózki jego małżonki do niemieckich obozów pracy. W okresie II wojny światowej znaczna część jego prac, obrazów i rzeźb uległa niestety zniszczeniu. W pierwszych latach powojennych Józef Wilk starał się stopniowo powracać do swojej działalności artystycznej. Zaangażował się m. in. w projekty na rzecz Towarzystwa Papierniczego w Łodzi oraz na zamówienie mieszkańców Przeworska wykonał pomnik o tematyce wojennej z akcentami religijnymi. W 1946 r. w sali obrad Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Przemyślu zorganizowano wystawę jego prac malarskich. W roku 1948 zasilił grono członków rzeszowskiego oddziału Związku Polskich Artystów Plastyków. Natomiast w Przemyślu wraz z Marianem Strońskim współtworzył Ognisko Kultury i Sztuk Plastycznych, gdzie zajmował się głównie prowadzeniem wykładów z zakresu rzeźby. Równocześnie powrócił do swojej pracy w charakterze nauczyciela. Początkowo uczył w Liceum Ogólnokształcącym na Zasaniu, a następnie w Liceum Ogólnokształcącym im. Juliusza Słowackiego w Przemyślu. Jego zaangażowanie w działalność społeczna na rzecz miasta przejawiała się m. in. tym, że był jednym z założycieli Muzeum Okręgowego i Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Przemyślu.
W 1950 r. po przejściu na emeryturę jego aktywność artystyczna stopniowo zanikała. Przeżycia wojenne oraz niestabilna sytuacja materialna miały negatywny wpływ na stan zdrowia artysty i w konsekwencji stały się przyczyną jego ciężkiej choroby. Józef Wilk zmarł 4 marca 1957 r. w wieku 76 lat pozostawiając żonę i córkę.

Biografię opracowała:
Katarzyna Zwierkowska


Rafał Porada
Kancelaria Prezydenta Miasta

JPGTablica poświęcona pamięci artysty

JPGNa fotografii córka artysty (od prawej strony)

×

Zapisz się do newslettera

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych w celu przesyłania newslettera. Podanie moich danych osobowych jest dobrowolne, ale niezbędne do realizacji usługi. Jestem świadomy/ma iż mam możliwość ich poprawiania, żądania zaprzestania ich przetwarzania lub wniesienia sprzeciwu wobec ich przetwarzania. Administratorem danych jest Gmina Miejska Przemyśl z siedzibą Rynek 1, 37-700 Przemyśl