10.3 °C
  • PL
  • EN
  • DE
×

Wyszukaj w serwisie

Proces urbanizacji jest zjawiskiem historycznym i nieuniknionym.

Nie odbywa się niczyim kosztem.

• Dowodzi tego zarówno wiedza na temat rozwoju miast na przestrzeni wieków, jak i obserwowane obecnie procesy tworzenia aglomeracji miejskich na terenie Polski, niezależnie od regionu. Faktem jest również postępująca zmiana sposobu wykorzystania gruntów położonych w sąsiedztwie terenów miasta - nie ma on odniesienia do granic administracyjnych miasta i wsi. Przy podobnej zabudowie granice administracyjne stają się więc tworem sztucznym. Obecny stan zagospodarowania gruntów rolnych w terenach gmin sąsiadujących wskazuje na stopniową urbanizację tych terenów. Znaczna ilość mieszkańców zamieszkałych na terenach sąsiadujących z miastem nie jest związana z produkcją rolną i nie utrzymuje się z prowadzenia gospodarstwa rolnego, a profil zatrudnienia i sposób zabudowy wskazuje na zmianę charakteru tych terenów.

• Argumentem znajdującym uzasadnienie w rzeczywistości jest również to, że na atrakcyjność zagospodarowania terenów gmin graniczących z miastem ma wpływ możliwość zagospodarowania terenów w mieście oraz ranga miasta. Brak ustalonych jednolitych warunków zagospodarowania, może z czasem powodować zablokowanie możliwości rozwoju miasta, jak i gmin sąsiadujących: w pobliżu silnego ośrodka miejskiego istnieją silne i rozwijające się gminy i odwrotnie. Alternatywna lokalizacja inwestycji poza terenami miasta stanie się bardziej realna, jeżeli nastąpi wzrost rangi miasta oraz przygotowanie terenów dostępnych komunikacyjnie z możliwością realizacji inwestycji na terenach nieprzeznaczonych do upraw rolnych.

• Już w chwili obecnej dotkliwe stają się problemy związane z koniecznością przejazdu przez tereny historycznej zabudowy miasta, odczuwane również przez mieszkańców gmin sąsiadujących. Dotychczasowy nierozwinięty układ drogowy w mieście stał się niewydolny, nie tylko z uwagi na brak realizacji planowanych dróg ponadlokalnych, lecz również z uwagi na brak możliwości wyprowadzenia objazdów poza centrum miasta w jego dotychczasowych granicach. Powiększenie granic miasta może umożliwić przygotowanie terenów na przeprowadzenie dróg wyprowadzających ruch poza centrum miasta, co jednocześnie umożliwi obsługę i aktywizację zagospodarowania tych terenów.

• Porównanie ilości mieszkańców w odniesieniu do 1 km2 powierzchni obecnych terenów miejskich to górny pułap wskaźników dotyczących gęstości zaludnienia
w województwie podkarpackim. Skutkiem nadmiernego zagęszczenia zabudowy
i inwestycji na terenie miasta jest poziom zanieczyszczeń powietrza, który jest najwyższy w województwie. Dalsze zagęszczanie zabudowy i brak rezerw terenowych dla inwestycji lub przypadkowe inwestowanie na terenach podmiejskich może powodować negatywne skutki związane z zanieczyszczeniem powietrza, odczuwalne nie tylko w mieście, lecz również na terenach gmin sąsiadujących. Nierównomierny sposób zagospodarowania terenów może powodować m.in. stopniowe ograniczanie i zmniejszanie terenów zielonych i rekreacyjnych. 

• Działania zmierzające do poszerzenia granic miast wynikają z planowania i przewidywań wynikających z ocen możliwości rozwoju w perspektywie 10, 20 i więcej lat. Z analiz stopnia zabudowy terenów miejskich oraz obowiązujących lub opracowywanych miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla terenów wnioskowanych do zainwestowania wynika, że do ok. 2015 roku zostaną zamknięte możliwości lokalizacji w mieście nowych inwestycji i przygotowania kolejnych terenów do zagospodarowania. Potencjalni inwestorzy nie znajdą tu możliwości realizacji nowych inwestycji, a mieszkańcy miasta i okolic nowych miejsc pracy i możliwości rozwoju dla swoich rodzin.

Obecny stan zagospodarowania terenów miasta i gmin sąsiadujących obecnych przewidywane dalsze utrwalanie się obecnych tendencji rozwojowych, skłania samorządy do podjęcia działań zmierzających do stworzenia warunków zapewniających utrzymanie lub wzrost poziomu życia ich mieszkańców i do tego zmierza też propozycja powiększenia granic miasta.