7.9 °C
  • PL
  • EN
  • DE
×

Wyszukaj w serwisie

Szlak Jakubowy

aut. Jakub Sadowy, „Nasz Przemyśl”, grudzień 2008 (Nr 51)

Od kilku lat na terenie naszego kraju prowadzone są działania zmierzające do odtworzenia polskiego fragmentu Drogi św. Jakuba - trasy łączącej się z europejską siecią szlaków  prowadzących do Santiago de Compostela w Hiszpanii. Miasto, w którym znajduje się grób św. Jakuba, w XII w. stało się jednym z najważniejszych, obok Jerozolimy i Rzymu, miejsc pielgrzymkowych dla chrześcijan. Na jednej z planowanych tras Szlaku Jakubowego w Polsce znalazł się również Przemyśl.

Święty Jakub.jpeg

Święty Jakub Starszy, syn Zebedeusza, brat Jana Ewangelisty był bliskim współpracownikiem Chrystusa. To jeden z trzech świadków Przemienienia Jezusa na Górze Tabor (Mt 17,1, Mk 9,2, Łk 9,28) i pierwszy męczennik spośród Apostołów. Po ścięciu mieczem jego ciało miało trafić za sprawą uczniów do Hiszpanii, gdzie odnaleziono je w IX w. W wydanej niedawno w Krakowie pozycji pt. „Drogi św. Jakuba w Polsce. Stan badań i organizacja” pod redakcją A. Jackowskiego, F. Mroza i I.Hodorowicz zamieszczona jest ciekawa informacja, którą warto zacytować w całości. „W okresie pojawienia się kultu św. Jakuba Hiszpania od ponad stu lat (711 r.) pozostawała pod władzą Arabów, którzy w VIII w. podbili niemal cały kraj z wyjątkiem Asturii, Leonu i Nawarry. W pierwszym okresie panowania Arabów ośrodkiem oporu była górzysta Asturia. Zwycięska bitwa z Maurami, stoczona w 718 r. w Górach Kantabryjskich przez księcia Wizygotów don Pelayo, dała początek niezależnemu księstwu Asturii, do którego włączona została Galicja. Datę tę uważa się za początek rekonkwisty (reconquista), czyli walki o wyzwolenie półwyspu spod panowania Maurów. Król Asturii Alfons II Czysty, który przybył do grobu świętego Jakuba, ogłosił go patronem Hiszpanii i walki z niewiernymi. Po bitwie pod Clavijo w 884 r., wygranej przez chrześcijan, w czasie której miał się ukazać św. Jakub, już powszechnie został on uznany za patrona walk i krucjat przeciw Maurom, a San Jago lub San Tiago („Syn Gromu”) stało się okrzykiem bojowym w walce z muzułmanami. Święty Jakub otrzymał wówczas przydomek Matamaros („pogromca Maurów”).”

W średniowieczu powstała na terenie prawie wszystkich krajów europejskich sieć szlaków pielgrzymkowych do Santiago de Compostela. Wzdłuż tych szlaków budowano osady, kościoły i klasztory. Na podstawie lokalizacji kościołów pod wezwaniem św. Jakuba można dziś ustalić przebieg tamtych tras.

Jan Paweł II 9 listopada 1982 w Santiago de Compostela ogłosił tzw. „Akt Europejski”, w którym stwierdza: „Począwszy od XI i XII w., za sprawą mnichów z Cluny, wierni ze wszystkich stron Europy coraz liczniej i coraz częściej przybywali do grobu świętego Jakuba, przedłużając aż do miejsca uważanego wówczas za finis terre ową sławną „drogę do Santiago”, wzdłuż której już wcześniej pielgrzymowali Hiszpanie, znajdując na trasie nocleg i opiekę (…). Tu przybywali z Francji, z Włoch, z Europy Środkowej, z krajów nordyckich i z narodów słowiańskich chrześcijanie wszelkich stanów: od królów aż po najskromniejszych wieśniaków, chrześcijanie wszelkich poziomów duchowych: od świętych, jak Franciszek z Asyżu czy Brygida Szwedzka (nie mówiąc o tylu innych świętych hiszpańskich), aż po publicznych grzeszników czyniących pokutę. Cała Europa odnalazła się wokół tej pamiątki świętego Jakuba, w tych samych wiekach, w których budowała się jako kontynent jednorodny i zjednoczony duchowo. (…) Pielgrzymowanie zbliżało, umożliwiało kontakt i jednoczyło ludy, do których z upływem wieków docierało przepowiadanie świadków Chrystusa i które przyjmowały Ewangelię, a równocześnie – można powiedzieć – kształtowały się jako ludy i narody.”

zdjęcie 2.jpeg

Szlak Jakubowy nie jest szlakiem turystycznym, tylko szlakiem pielgrzymkowym.  Przewidziany jest dla pielgrzymów indywidualnych, bądź niewielkich grup ludzi, którzy w drodze do Santiago de Compostela szukają wyciszenia, dlatego w miarę możliwości prowadzi mniej uczęszczanymi trasami. Uwzględnia miejsca i obiekty cenne przyrodniczo lub kulturowo, ale nie są one głównym jego akcentem. Oznakowanie szlaku zawiera motyw muszli – „Muszla św. Jakuba”. Dowodem przejścia Drogi św. Jakuba są podbijane na trasie dokumenty –kredencjusze.

Szlaki Jakubowe na terenie Polski tworzą obecnie zalążek całego systemu tras. Na obecnym etapie system ten wydaje się nieco chaotyczny i niekompletny, co wynika z faktu, że nie powstaje jako jednorodna, przemyślana od A do Z koncepcja, ale jest inicjatywą kilku organizacji z różnych części kraju, które próbują zsynchronizować swoje działania.

Droga św. Jakuba oznakowana przy pomocy żółtych strzałek..jpeg

Przez południową Polskę prowadzić będzie (częściowo już istniejąca) Droga św. Jakuba Via Regia. Jej projektowany odcinek łączący wschodnią granicę w Korczowej z Krakowem ma przebiegać przez cztery miasta w których znajdują się katedry: Przemyśl, Rzeszów, Tarnów i Kraków.

„Przemyski” odcinek szlaku, zgodnie ze wstępnym planem, prowadzić będzie od Korczowej, gdzie znajduje się kościół pod wezwaniem Św. Jakuba Apostoła, przez Kalników, Stubno i Nakło do kładki na Sanie, a dalej przez Niziny, Walawę, polną drogę między Wyszatycami, a linią kolejową do Bolestraszyc. Stąd przez Buszkowiczki i Buszkowice do Przemyśla. Na terenie miasta najważniejszym punktem szlaku będzie Archikatedra rzymskokatolicka. Z Przemyśla trasa poprowadzi przez Ujkowice, Maćkowice, Wolę Maćkowską, Wolę Rokietnicką, Rokietnicę, Boratyn i Chłopice (sanktuarium MB Chłopickiej) do Jarosławia. Jak łatwo zauważyć Szlak Jakubowy, żeby dotrzeć do Przemyśla, będzie musiał zatoczyć duży łuk w kierunku południowym. Droga św. Jakuba Via Regia na odcinku między Korczową, a Krakowem ma prowadzić głównie przez obszar Kotliny Sandomierskiej. Tylko nieliczne fragmenty Szlaku „zahaczą” o Pogórze Karpackie. Na odcinku „przemyskim” dotyczy to wschodniego skrawka Pogórza Dynowskiego między Przemyślem, a Rokietnicą.

Krzyż św. Jakuba na szlaku..jpeg

Droga św. Jakuba z Przemyśla do Santiago de Compostela posiada niewątpliwie pewien wymiar symboliczny. Jednak  podstawowe jej znaczenie ma charakter bardzo rzeczywisty, nie tylko gospodarczy (wzdłuż szlaku powinna powstać m.in. baza noclegowa dla pielgrzymów), ale również duchowy. W Gnieźnie, 3 czerwca 1997 r. Jan Paweł II powiedział, że „nie będzie jedności Europy, dopóki nie będzie ona wspólnotą ducha.” Odtwarzanie Drogi św. Jakuba to sięganie do prawdziwych, chrześcijańskich korzeni naszego kontynentu, a ożywianie dawnej tradycji pielgrzymowania stanowi przyczynek do budowania prawdziwej zjednoczonej Europy – Europy Ojczyzn, Europy szanującej historię i kulturę suwerennych narodów.

×

Zapisz się do newslettera

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych w celu przesyłania newslettera. Podanie moich danych osobowych jest dobrowolne, ale niezbędne do realizacji usługi. Jestem świadomy/ma iż mam możliwość ich poprawiania, żądania zaprzestania ich przetwarzania lub wniesienia sprzeciwu wobec ich przetwarzania. Administratorem danych jest Gmina Miejska Przemyśl z siedzibą Rynek 1, 37-700 Przemyśl