31.3 °C
  • PL
  • EN
  • DE
×

Wyszukaj w serwisie

Konferencja pt. „Piłsudski – Petlura. Trudne sprawy”

W sobotę, 10 czerwca br., w Domu Ukraińskim w Przemyślu odbyła się konferencja pt. „Piłsudski – Petlura. Trudne sprawy”. Organizatorami spotkania byli - Związek Ukraińców w Polsce Oddział w Przemyślu, Południowo-Wschodni Instytut Naukowy w Przemyślu oraz Fundacja Edukacyjna Jacka Kuronia. 

Mottem konferencji był rozkaz specjalny, w którym Józef Piłsudski 18 października 1921 roku, żegnał wojska Ukraińskiej Republiki Ludowej - „Wspólnie przelana krew i braterskie mogiły położyły kamień węgielny wzajemnego porozumienia i pomyślności obu narodów. Obecnie, po dwóch latach ciężkich walk z barbarzyńskim najeźdźcą, żegnam wspaniałe wojska URL i stwierdzam, że w najcięższych chwilach wśród nierównych walk niosły one wysoko swój sztandar, na którym wypisano hasło: „Za naszą i waszą wolność”.

W spotkaniu wzięło udział wielu gości zarówno z kraju jak i z zagranicy.

Obecni byli między innymi: Irena Domańska – córka żołnierza walczącego pod wodzą Petlury, Danuta Kuroń – rodzina Legionowa, dr Aleksander Kolańczuk – historyk, Janusz Onyszkiewicz z żoną Joanną, która jednocześnie jest wnuczką Józefa Piłsudskiego, dr Oleh Pavłyszyn – historyk oraz ksiądz profesor Alfred Wierzbicki - etyk. Władze miasta Przemyśla reprezentował Grzegorz Hayder – Zastępca Prezydenta Miasta.

Debatę poprowadził dr Stanisław Stępień – historyk, na co dzień  wykładowca Państwowej Wyższej Szkoły Wschodnioeuropejskiej w Przemyślu. Po wystąpieniach gości nastąpił pokaz filmu dokumentalnego z 1998 roku, pt. „Trudne braterstwo: historia sojuszu polsko-ukraińskiego” w reżyserii Jerzego Lubacha. Ważnym punktem sobotniego spotkania było wręczenie przekazanego przez Ambasadę Ukrainy w Warszawie podziękowania dla Pani Ireny Stabiszewskiej, za wkład w pracę społeczną śp. Jerzego Stabiszewskiego.

Jerzy Stabiszewski - urodzony w 1935 roku w Przemyślu, był absolwentem Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie. Pracował jako lekarz najpierw na Oddziale Chirurgicznym przemyskiego Szpitala Miejskiego, a następnie (do 1994 roku) w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym. Stabiszewski podczas swojej zawodowej kariery pełnił też obowiązki m.in. zastępcy ordynatora Oddziału Urologicznego, kierownika Stacji Pogotowia Ratunkowego, a także pracownika Oddziału Intensywnej Terapii i Poradni Chirurgicznej. Od września 1980 roku stał się działaczem „Solidarności”. Był organizatorem i członkiem Komitetu Założycielskiego „S” przy Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Przemyślu. 13 grudnia 1981 roku został internowany w Ośrodku Odosobnienia w Uhercach, a zwolniono go dopiero 15 lutego 1982. W latach 80. był aktywnym działaczem podziemia, jednocześnie mocno zaangażowanym w pomoc medyczną represjonowanym. W 1989 został współzałożycielem KO w Przemyślu. W latach 1990-1994, pełnił funkcję radnego Miasta Przemyśla, w tym czasie był też przewodniczącym działającej przy Radzie Miasta Komisji Zdrowia. Jerzy Stabiszewski był założycielem i członkiem Fundacji im. Edmunda Bojanowskiego. W roku 1990 objął funkcję dyrektora Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Przemyślu. Zapamiętany został też jako główny inicjator reaktywowania szkoły z wykładowym językiem ukraińskim, którą ostatecznie udało się otworzyć w naszym mieście, w czerwcu 1991 roku. Doktor Stabiszewski, pełnił również funkcję prezesa Oddziału Wojewódzkiego Związku Ukraińców w Polsce, był on postacią wielce zasłużoną dla stosunków polsko-ukraińskich. Zmarł w Monachium, 20 lipca 1994 roku. Piętnaście lat później, w roku 2009 został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.