2.5 °C
  • PL
  • EN
  • DE
×

Wyszukaj w serwisie

Patriota, żołnierz, literat.

Urodził się 23 maja 1923 r. w Przemyślu. Syn Tadeusza Bystrzyckiego, inżyniera architekta, wiceprezydenta miasta Przemyśla i Heleny Stankiewicz, członkini Polskiej Organizacji Wojskowej. W Przemyślu ukończył szkołę powszechną i do 1939 r. trzy klasy Państwowego Gimnazjum im. Kazimierza Morawskiego.

13 kwietnia 1940 r. został wywieziony przez Sowietów razem z matką, babką i trzema siostrami do Kazachstanu. Trzy dni wcześniej aresztowano jego ojca Tadeusza, który został zamordowany w listopadzie 1940 r. przez NKWD w więzieniu kijowskim. W Kazachstanie zmarły matka i babka.

Przemysław Bystrzycki

1 maja 1941 r. uciekł ze zsyłki i dotarł aż do Charkowa, lecz tam został ponownie zatrzymany i skazany na 10 lat łagrów. Zwolniony z więzienia 12 września 1941 r. wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych w Trockoje. 23 listopada 1941 r. przydzielony do Samodzielnego Batalionu Dzieci Lwowskich Szóstej Dywizji Piechoty. Następnie w szeregach wojska przebył drogę przez Półwysep Arabski do Palestyny, a później przez Kanał Mozambicki, Durban, Kapsztad, w sierpniu 1942 r. dotarł do Wielkiej Brytanii i został skierowany do Sekcji Dyspozycyjnej Sztabu Naczelnego Wodza. Przebywając w Szkocji, złożył małą maturę w Dunalastair House. Następnie zgłosił się ochotniczo do wojskowej pracy w kraju, przeszedł stosowne przeszkolenie i został przydzielony do bazy nr 11 we Włoszech w Brindisi, przerzucony tam z Wielkiej Brytanii drogą morską przez Giblartar.

W nocy z 22 na 23 listopada 1944 r. jako członek Cichociemnych w drugim locie do kraju został zrzucony na placówkę odbiorczą „Wilga” w pobliżu Nowego Targu. W dniu 1 grudnia 1944 r. został mianowany podporucznikiem i przydzielony doI Pułku Strzelców Podhalańskich Armii Krajowej jako dowódca radiostacji dyspozycyjnej majora „Prostego” (rotmistrza Adama Mackusa). Od listopada 1944 r. do sierpnia 1945 r. utrzymywał stałą łączność z bazą we Włoszech i Wielką Brytanią, także po wkroczeniu Sowietów. Był drugim z kolei najdłużej czynnym radiotelegrafistą Polskiego Państwa podziemnego. Rozwiązanie Armii Krajowej w dniu 19 stycznia 1945 r. nie przerwało utrzymywanej przez niego łączności.

W połowie sierpnia 1945 r. został aresztowany w kwaterze konspiracyjnej w Krakowie, na skutek denuncjacji. Konfidenta zlikwidowano 4 dni później na plantach krakowskich. 31 grudnia 1945 r. wyrokiem Wojskowego Sądu Okręgowego w Krakowie został skazany na karę 6 lat więzienia. Na podstawie amnestii karę zmniejszono mu do roku czasu, a następnie został zwolniony 23 sierpnia 1946 r.

Po opuszczeniu więzienia wyjechał do Poznania, gdzie w lipcu 1947 r. otrzymał świadectwo dojrzałości w Liceum im. W. Marcinkowskiego. W 1951 r. ukończył studia na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu, uzyskując stopień magistra nauk ekonomiczno-politycznych, a w 1952 r. otrzymał drugi stopień magistra filozofii. Jednocześnie odbywał studia w zakresie języków obcych i ukończył Uniwersytet w Perugii we Włoszech.

W latach 1955-1999 Przemysław Bystrzycki wydał 20 tytułów literackich, otrzymał kilka nagród, pracował w tygodnikach społeczno-kulturalnych, poznańskich i szczecińskich, m.in. „Ziemia i morze”, „Tygodnik Zachodni”, „Ceramika Budowlana”. Przez wiele lat pełnił funkcję wiceprezesa Oddziału Związku Literatów Polskich w Poznaniu i zastępcy członka Zarządu Głównego ZLP. Jest członkiem Polskiego Pen-Clubu. Był także współorganizatorem I Krajowego Zjazdu Cichociemnych w Poznaniu w 1957 r.

Odznaczony Krzyżem Wojennym Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych, Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami. Od lat 40-tych mieszka w Poznaniu. Jest autorem kilkudziesięciu utworów literackich, wśród których takie tytuły jak: „Płynie rzeka płynie”, „Nad Sanem zielonookim”, „Wiatr Kuszmurunu”, „Jabłko Sodomy”, poświęcił swojemu miastu.

Opublikował kilkaset artykułów w prasie krajowej i emigracyjnej. Jako jedynyw kraju bronił honoru i czci swoich kolegów spadochroniarzy Armii Krajowej, którzy zostali zniesławieni przez badacza reżimu PRL  J.  Tucholskiego, autora książki „Cichociemni”, Warszawa 1985 i straceni przez Urząd Bezpieczeństwa Polski Ludowej. Jest honorowym Obywatelem miasta Poznania. Tytuł przyznano z okazji 750 rocznicy powstania miasta. Przemysław Bystrzycki w 1983 r. otrzymał nagrodę Prezydenta Miasta Przemyśla w dziedzinie kultury.

Od 1973 r. członek Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Przemyślu, a od 1974 r. Towarzystwa Przyjaciół Przemyśla i Regionu. Przez całe swoje życie przyczyniał się do promocji swojego rodzinnego miasta. Jego postać to wybitny wzór osobowościowy dla młodego pokolenia przemyślan.

 

11 listopada na Zamku Kazimierzowskim w Przemyślu, podczas uroczystej sesji RM Przemysław Bystrzycki miał odebrać akt nadania tytułu Honorowego Obywatela Miasta Przemyśla. W trakcie pisania tej biografii z Poznania nadeszła tragiczna wiadomość o Jego śmierci. Akt wręczony zostanie córce zmarłego. Redakcja rodzinie Przemysława Bystrzyckiego składa serdeczne wyrazy współczucia.

×

Zapisz się do newslettera

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych w celu przesyłania newslettera. Podanie moich danych osobowych jest dobrowolne, ale niezbędne do realizacji usługi. Jestem świadomy/ma iż mam możliwość ich poprawiania, żądania zaprzestania ich przetwarzania lub wniesienia sprzeciwu wobec ich przetwarzania. Administratorem danych jest Gmina Miejska Przemyśl z siedzibą Rynek 1, 37-700 Przemyśl